Karadeniz – Yelda Karataş

 

Ne çok benziyor kaşını saf atmış o çocuk saçların yaz güneşine
kuş cıvıltıları sabırsız şafağın bakışından çalınmış bir umut mu. yoksa.
ak mendili oyalı şarkı, bir aşk mı varsa
dalgaların sesi bayramın ışıltılı penceresinde. sabırsız
susmak yakışır mı şimdi o saf gözlerine.
birden bire açılırken yelkenin kızıl ipleri hırçın Karadeniz mavisine.
hayat gererken unutkanlığını ömrümüze.
yüreğimde köpükler açarken hani.
bir sabah kendimi asmayacağım herkese inat.
parmağıma deniz kokusu saracağım, yani fırtınaya inat.
göndere kalbimi gereceğim
çakıltaşları kollarımı acıtıyor. evet. gerçeğe dayanmak
her yolcunun gerçeğine
iyi gelmiyor.
göğsümde büyüttüğüm ağlar yavaş yavaş geriliyor
ama diyorum sevgilim
senin bana özlemin ne çok benziyor inci avcılarının sesine.

Yelda Karataş
-Ten Divane-