kadındık – Arzu Demir

166

âdemden kalma bir kaburga
şarapla yıkanıp
sultanlar sofrasında nasıl kirlendik?

içime katılan tohum üşüyor yabancılığımdan
sarındığım yorganadır öfkem
çelmesine takıldığım hayat kızarır
tanıdık yok rastlaştığımız yerde
el yüzüme serptiğin gülüş de yalan
kaybettiğim sıcağa yakarış
saçmalarım bir ağız dolusu
içime ektiklerinden

biz evrenin doyumsuz çocuklarıydık
ve öldürdük önce ruhlarımızı
bulduğumuz her canı yedik
semirdik
semirdik
irkilmedik günahlarımızdan

Arzu Demir
-yalnızlık üşür-