İLK UYKULAR – Ahmet Kutsi Tecer

AHMET KUTSİ TECER İLK UYKULAR

Yıllar var, o zaman küçüktü göğsün,
Boğuşmak bilmezdin bu kuş tüyüyle,
Hulyanın ve yazın ve teneffüsün
Sihriyle uyuyan bir kızdın öyle.

Alsan da koynuna seher yelini,
Saçının vermezdin ona telini,
Elinin üstüne konan elini
Çekerdin ansızın bir ürpermeyle.

Ey şimdi boğuşmuş, yorgun, soluyan
Kumral kız! şu atlas yastığa dayan,
O hafif, hulyalı ilk uykulardan
Ne zaman, ne zaman uyandın söyle?

Ahmet Kutsi Tecer
-Bütün Şiirleri-

UĞULTULU EKİM – Hüseyin Ferhad

HÜSEYİN FERHAD UĞULTULU EKİM

Ay ışığıyla doldurmuşsun testini Güllü bacı,
bak, sen yürürken dökülüyor eteklerine.
Taçyapraklarını doluyor saçlarına fistanındaki iğne
oyayla işlediğin iğde ağacı.

Çıngırak tınılarında kırık kanatlı uçurtmalar
gözlerinde çiçektozu ve reçine:
yalnızlığımız isli bir camın üzerinde kendi yüzüne
örtüyor kapılarını. Ev. Gece. Sonbahar;

Gözerimin çevreninde unutulmuş bir iklim
ya da kenarları kemirilmiş turuncu yıldızlar
gibi! Hayır, gökyüzünü dolduruyor dağlar ve rüzgâr
çok uzaklarda Uğultulu Ekim.

Hüseyin Ferhad
-Kılıç İpekte Sınanır-