güzel acılar ülkesi – Melisa Gürpınar

MELİSA GÜRPINAR GÜZEL ACILAR ÜLKESİ 7

-7-

Demek boşuna geçildi
dikenli çitlerden,
ayıklandı tarlanın taşı
ve içildi zakkumun zehri
bir hiç uğrana
çağlardan beri.

Taşıdığımız kayanın
altında kaldık her kez,
Söndü çaldığımız ateşler birer birer…
Çekirgeler yedi diye ekinleri
yazıldı dediler
alnımıza açlık,
ve inandık koro halinde
hepimiz.

Yitirdi işte deniz menevişini,
keyfi kaçtı yeşillerin,
ateşli bir hasta gibi
lekelendi güneşin yüzü,
anlatmıyor bilenler
doğanın neden küstüğünü
ve ayın karanlık yüzünde
neler olup bittiğini bir türlü.
Cezalı bir öğrenci gibi,
ev ödevimizi
durmadan temize çeksek
bağışlar mı acaba
bu incinmiş gezegen bizi.

Melisa Gürpınar
-güzel acılar ülkesi-