Suyun Ayak Sesi – Sohrab Sepehri

SOHRAP SEPEHRİ SUYUN AYAK SESİNDEN

…..
Yaşamak hoş bir âdet.

Yaşamın kolu kanadı var ölüm genişliğinde.
Sıçrayışı var aşk ölçüsünün.
Yaşam, âdet rafının kenarı değil ki çıksın
senin, benim hatırımdan.
Yaşam, cezbesidir devşiren bir elin.
Yaşam bir turfanda incirdir, yazın buruk ağzında.
Yaşam, ağaç boyutu haşerenin gözünde.
Yaşam, yarasanın deneyimi karanlıkta.
Yaşam garip bir duygu göçmen kuştaki.
Yaşam bir tren düdüğü, köprünün düşünde kıvrılan.
Yaşam, uçağın penceresinden bahçeyi görmek.
Füzenin uzaya fırlatılış haberi,
“Ay”ın yalnızlığına dokunuş,
Bir başka gezegende çiçek koklama düşüncesi.

Yaşam, yıkamaktır bir tabağı.

Yaşam, cadde ırmağında bulmaktır on kuruşu.

Yaşam, aynanın “kare”si.
Yaşam, çiçeğin ebediyet “üssü”.
Yaşam, yerin yüreğimizdeki vuruşlarla “çarpım”ı.
Yaşam, solukların sâde “geometri”si.

Nerede olursam olayım,
Gökyüzü benimdir.
Pencere, düşünce, hava, aşk, yer benimdir.
Ne önemi var
Bazen bitiyorsa
Gurbet mantarları?

Bilmiyorum
Niçin derler: At soylu bir hayvan, güvercin güzel?
Ve neden yok kimsenin kafesinde akbaba?
Ne eksiği var yoncanın kızıl gelincikten?
Yıkamalı gözleri, başka türlü bakmalı.

Yıkamalı sözcükleri.
Sözcük rüzgâr olmalı, sözcük yağmur olmalı.

Kapatmalı şemsiyeleri.
Yağmurda yürümeli.
Yağmura çıkarmalı fikri, hâtırayı.
Çıkmalı yağmura tüm şehir halkıyla.
Dostu yağmurda görmeli.
Aşkı yağmurda aramalı.
Yağmur altında yatmalı kadınla.
Yağmurda oynamalı.
Yağmurda bir şey yazmalı, konuşmalı, nilüfer dikmeli.
Yaşam, ıslanmak peyderpey.
Yaşam, yıkanmak “şimdi”nin havuzunda.

…..

Sohrab Sepehri / Suyun Ayak Sesi’nden

Çeviri: Mehmet Kanar