1. MEKTUP: ” Sen, Büyüye Dokunmak Gibisin.” – Haydar Ergülen

HAYDAR ERGÜLEN BİİRNCİ MEKTUP
Ruth, Sevgilim,

Ben bu sayfanın adını “önsöz” koyuyorum ya,
kaygılandığını da görür gibiyim. Kaygılanma sakın,
tek derdim bu rastlantıya ve sana teşekkür etmek!
Ben, sana hep teşekkür etmeliyim.
Ben şimdi, biraz o tutkunun verdiği acemilikle acemi
ama içten ve elyazısına sığmayacak bir yoğunluktayım.
– Elyazım iyi ki kötü, güzel olsa sığınacak mazeret kalmazdı!-
Sen çok güzeldin, özlemiştim, çok
seviniyordum içimde yayılan özlemine.
Ben, dokunmayı seviyordum ya, şimdi
sen, büyüye dokunmak gibisin bende…
Elbette hep, elbette her zaman!

Bir tek şeyden çok korkarım: seni göz açıp
kapayıncaya dek görüp, ansızın yitirmekten…

Seni bana çok özlet,
ama sakın unutturma!

Haydar Ergülen (Lina Salamandre)
-hafız ile semender-

Hadisene – Metin Eloğlu

METİN ELOĞLU HADİSENE

Bir kıyımız mı kaldı bu denizde? onu da batır hadi!
Çiçeğimizi yol, rüzgârımızı bur, suyumuzu acıt.
Gökyüzümüz mü nerde? sahi nerde bizim gökyüzümüz?
Hani lokman bulutlarımızda güvercin lekelerimiz?
Gözümüzü körelt hadi, içimiz börtsün, ellerimizi yırt..
Bak, ıslağımızda kurudu,kurumuz yamyaş.
San ki bönüz, sanki debelenen sıpayız çayırda,
hiç şenlik görmemişiz!
Ko yarın sabah ortalık da ışımayıversin;
Ko buluşmayalım şu kuytu haziranda;
O salı gecesi hiç sevişmeyelim mi? peki sevişmeyelim
Ne çıkar?

Ne mi çıkar!

Metin Eloğlu

klimt – Selahattin Yolgiden

SELAHATTİN YOLGİDEN GUSTAV KLIMT

kendi yağmurumda ıslandım gelirken
neresinden tutsam paramparça
dudakları kalıyor sadece aklımda
bir kızın, yüzü çok güzel olsa da

yara izleri biriktirirdim teninde
sonbaharda, bakmaya doyamadığım
çiçekler varken saçların yerine başında
adını fısıldadım: medusa!

üç isimli sokaklar, boş dolaplar, huzurlu ev
adımı öğrenmiş, tekrarlıyor üç melek
bir sevgili, üç kedi: pue, beatrice ve orphe
biri gelse diğeri gelmiyor nedense

neresinden baksam paramparça resimler
eve geç kaldım, yalnızlık bekler

Selahattin Yolgiden
-eve geç kaldım, yalnızlık bekler-

Tablo :  Gustav Klimt
Ressam, Avusturya, ( 1862-1918)…..

 

İNANNA VE EBİH * – Enheduanna

GÜLSÜM CENGİZ

Sana tapınılmayan dağlarda
bitkiler lanetlidir.
Sensin her şeyin azametini küle çeviren.
Kanlı yaşlar döker nehirler senin için,
ve insanlar içmeye su bulamaz.
Dağların kolları sana bend olur
kendi ahenkleriyle.
Sağlıklı genç adamlar saf tutarlar önünde
kendi ahenkleriyle.
Dans eden şehir fırtınalarla dolar,
genç adamları sürüp önüne, tutsağın kılar.

Çeviri: Ayten Mutlu

*Milattan önce 2300 yıllarında, Akad kralı Büyük Sargon’un kızı Enheduanna; Sümer tabletlerinin ortaya koyduğu bilgiler ışığında, yeryüzünde bilinen ilk yazar ve şair olarak değerlendirilir.
Enheduanna, Sümerlerin aşk tanrıçası İnanna için şiirler yazmıştır..

Derleyen: Gülsüm Cengiz
-anadolu’da kadınların şiirli tarihi-

 

Düşüncelerimin Başucunda – Orhan Veli Kanık

ORHAN VELİ DÜŞÜNCELERİMİN BAŞUCUNDA
Hasretimin yıllardanberi bel bağladığı..
İşte odur düşüncelerimin başucunda.
O, göğsünün taşkın hareketi avucunda,
Gözlerinde rüyaların gülüp ağladığı.

Kendi bahçesidir onu içinde gördüğüm.
Yollar yine her günkü gibi yaz uykusunda
Ve yaban çiçeklerinin buruk kokusunda
Her ikindi günlük rüyasını gören mürdüm.

Onun da dudaklarında bir eskiye dönüş,
O da yüzmede bir ses yığını üzerinde.
Bin hâtırayı bir anda duyan gözlerinde
İnsana ruhlar dolusu haz veren düşünüş.

Son kızlık kadar temiz, aydın bir açılma:
Evine giden toprak yolda o yine çocuk,
Yine uykuyla başlıyan âlemde yolculuk
Ve taptaze sabahlar kayısı dallarında.

Hasretimin yıllardan beri bel bağladığı..
İşte odur düşüncelerimin başucunda.
O, göğsünün taşkın hareketi avucunda,
Gözlerinde rüyaların gülüp ağladığı.

Orhan Veli Kanık
Eylül’36
-Bütün Şiirleri-

Gangster – Orhan Veli Kanık

ORHAN VELİ KANIK GANGSTER by Alfredo Costanzo

(Hitler kendini edebiyata verecek)

Şiir yazdım bunca senedir,
Ne buldum?
Eşkiyalık edeceğim bundan sonra.

Haberi olsun yol kesenlerin:
İş yok artık kendilerine
Dağ başlarında.

Mademki ekmeklerini alıyorum
Ellerinden,
Buyursunlar onlar da benim yerime.

Münhal var edebiyat âleminde.

Orhan Veli Kanık
Eylül’39
-Bütün Şiirleri-

(C) Alfredo Costanzo